Friends Forever
Nog nahijgend van het fietsen komen ze gezellig babbelend de kamer in. Maud (15) en Ruth (14) zijn deze zaterdag naar het zwembad geweest. Nu zijn ze naar het huis van Ruth gefietst. "Mam, mag ik vannacht bij Maud logeren? Dan ga ik morgen met haar naar de Bijbelstudie voor de jeugd!" is het eerste wat Ruth roept bij binnenkomst. Haar moeder glimlacht. Die vraag hoort ze niet voor het eerst, want Maud en Ruth zijn al zo'n drie jaar hechte vriendinnen.
"We hebben elkaar in de brugklas leren kennen. Omdat we een flink eind moeten fietsen naar school, deden we dat in het begin met een hele groep", vertelt Maud. "Al snel fietsten we vaker naast elkaar en kletsten over van alles en nog wat. Daardoor leerden we elkaar steeds beter kennen." Ruth vult aan: "In de klas zitten we vaak naast elkaar, maar in de pauzes trekken we met een grotere groep meiden op. Uit school en in de weekenden spreken we regelmatig met elkaar af." De meiden zien elkaar dus vaak. Toch is dat nog niet genoeg: ze Hyven en bellen regelmatig met elkaar. Ruth lacht: "Soms zijn we met elkaar meegefietst, maar vergeten we af te spreken. Dan moet je toch weer even sms'en." Maud antwoordt plagerig: "Ja, alleen heb jij dan vaak geen beltegoed meer."
Prettig Ruth: "Het maakt niet zoveel uit wat we doen; we hebben eigenlijk altijd lol met elkaar en er is ook altijd wel iets om over te kletsen." Soms hebben ze kleine meningsverschillen, maar dat duurt vaak niet langer dan een lesuurtje. De vriendinnen vinden het prettig dat ze allebei gelovig zijn. Maud: "Het is niet zo dat we het er elke dag over hebben, maar je kunt er wel met elkaar over praten als je vragen hebt of ergens mee zit."
Alles zeggen Wat houdt vriendschap eigenlijk in? Maud: "Dat je over alles met elkaar kunt praten en alles tegen elkaar kunt zeggen." Ruth: "Klopt, het hoeft niet altijd goed te gaan. Een meningsverschil af en toe hoort erbij. Als je niet eerlijk kunt zijn of je anders moet gedragen dan je eigenlijk bent, dan is het geen echte vriendschap." Ruth: "Je moet niet alles van die ander laten komen, maar ook zelf initiatieven nemen. Maud: "Maar je moet niet alles voor die ander doen of achter iemand aanlopen; dat is ook niet gezond. Sommige meiden willen het populairste meisje uit de klas als vriendin. Dat is helemaal niet handig. Je zou je minderwaardig kunnen gaan voelen als zij je afwijst. Je kan beter iemand zoeken die een beetje hetzelfde is als jij."
Kritiek Maud: "Ik kan het wel hebben als Ruth kritiek op mij heeft. Ik ben niet bang dat de vriendschap gelijk overgaat, want je kent elkaar goed genoeg." Ruth: "Je kan dus gewoon jezelf zijn." Ruth heeft weleens tegen Maud gezegd dat ze vond dat Maud zich te snel inliet met een jongen. Maud: "Eerst dacht ik: bemoei je met je eigen zaken. Maar ik ging er toch over nadenken, zeker toen meer mensen er iets van zeiden. Daarna was ik toch wel blij dat ze het gezegd had en heb ik er naar geluisterd." De andere kant is dat Ruth het nogal eens opneemt voor Maud, bijvoorbeeld als jongens irritante dingen over haar zeggen. Ruth: "Ze noemen me soms een bemoeial, maar toch zeg ik wat ik op mijn hart heb." Maud: "Ik vind het echt tof dat ze dat doet; daardoor weet ik dat ik er niet alleen voor sta."
Friends forever? Als het aan Ruth en Maud ligt, blijven ze nog heel lang vriendinnen. Ruth: "We hebben verschillende plannen voor onze vervolgopleiding, maar ik denk dat we ook dan vriendinnen blijven. Maud: "We moeten er dan alleen wat meer moeite voor doen!"
|